Skógstjórnunaráætlun skal vera til staðar og miðast hún í upphafi við gerð ræktunaráætlunar fyrir nýskógræktina sem inniheldur:
Endurskoða skal skógstjórnunaráætlunina eftir þörfum. Leggja þarf fram hugmyndir um áformaða umhirðu, viðhald og nýtingu skógarins á verkefnistímanum og til lengri framtíðar.
Verkefnastjóri skal hafa þá þekkingu og þau umboð sem þarf til að fylgja eftir skógstjórnunaráætluninni allan verkefnisstímann. Í því tilliti getur komið til þess að gerð verði krafa um skógfræðimenntun eða að verkefnisstjóri hafi sótt tiltekin námskeið.
Ræktunaráætlun – ítarefni
Ræktunaráætlun er sniðin að framkvæmdum við nýskógræktina og skal innihalda:
Verkefni þurfa að framvísa korti af skógræktarsvæðinu á rafrænu formi sem unnið hefur verið í ArcGIS eða sambærilegu forriti. Kortið er eitt þeirra skjala sem teljast mikilvæg í Skógarkolefni. Verkefni skulu birta kortið í Loftslagsskrá ICR ásamt útlínupunktum og gera það þannig opinbert, sem gerir mögulegum kolefniskaupendum sem og vottunaraðilum kleift að staðsetja verkefnið og átta sig á mikilvægum atriðum á kortinu. Kortið þarf einnig að vera vel skiljanlegt öllum þeim sem koma að undibúningi og framkvæmd verkefnisins. Á kortinu þarf að sýna legu girðinga, hlið, slóða og aðkomuleiðir. Kortið þarf að gefa nákvæma mynd af þeim svæðum sem gróðursett er í og uppfylla eftirfarandi kortlagningarreglur:
Kortlagningin þarf að vera á hnitsettum kortagrunni í hnitakerfinu ISN93 og sýni nákvæmlega atriði eins og vegi, útlínur og mörk svæða, skóga, vatnsfarvegi o.s.frv.
Auðkenna þarf sérstaklega ytri mörk verkefnisins ef þau eru önnur en heildarútlínur gróðursettra svæða og úrtaka. Þetta getur t.d. átt við ef hluti verkefnislandsins er endurheimt mýrlendi. Útlínupunktar og útlínukort þurfa að fylgja.
Heildarútlínur gróðursettra svæða og úrtaka þarf að auðkenna á kortinu ásamt lista yfir viðeigandi útlínupunkta. Mismunandi gróðursetningarreiti og úrtök og útlínur þeirra þarf að auðkenna á kortinu.
Svæði/reitir
Öll reitaskipting skógarins skal greinilega auðkennd og merkt (t.d. skyggð í mismunandi litum). Skóginum má skipta niður eftir tegundasamsetningu, þéttleika trjáa, gróðursetningarári eða landgerð. Ef kolefnisútreikningar eru sérstaklega gerðir fyrir aðskilin svæði í skóginum skal auðkenna útreikningana á sama hátt og tilsvarandi kortaeiningar. Reitaskipting skógarins mun síðar nýtast við úttektir og sannprófun ef nauðsynlegt reynist að flokka landið niður.
Úrtök
Öll úrtök skulu greinilega auðkennd þar sem því verður við komið. Undir þetta falla svæði sem eru sérstaklega undanskilin framkvæmdum og annað land sem ekki er gróðursett í. Merkja skal greinilega alla skóga sem fyrir eru innan svæðisins og nýskógrækt sem ekki er hluti af kolefnisverkefninu.
Kortleggja skal gróðurfar svæðisins og að lágmarki gera það samkvæmt kortalykli fyrir grunnkortlagningu skógræktarlands (Rit-Mógilsár 33-2015). Kanna skal einnig önnur aðgengileg gögn um gróður- og náttúrufar svæðisins.
Gróðurupplýsingarnar gefa vísbendingar um jarðvegsskilyrði fyrir trjáplöntur, þörf fyrir jarðvinnslu, og tegundir og gróðursamfélög sem taka þarf tillit til við skipulagningu svæðisins. Taka má tillit til gróðurs sem gæti dafnað áfram í skógarbotni eftir að skógurinn vex upp.
Hafa þarf í huga að í sumum tilvikum hafa umsagnaraðilar framkvæmdaáætlana notað vistgerðakort Náttúrufræðistofnunar Íslands sem heimild um gróðurfar svæða. Vistgerðarkortin fyrir láglendissvæði eru hins vegar byggð á fjarkönnunargögnum þar sem skekkja í greiningu vistgerða er veruleg. Þau hafa aðeins verið sannprófuð á litlum svæðum samanborið við þá landstærð sem um er að ræða. Auk þess eru flest gögnin orðin 10 ára gömul eða eldri og sýna því ekki endilega núverandi ástand. Vistgerðarkort NÍ hafa reynst ónothæf sem grundvöllur kortlagningar fyrir skógrækt, vegna mikilla skekkja í greiningu gróðursamfélaga og staðsetningu marka á milli þeirra. Gróðurfarskort sem unnin eru á staðnum og eru ný gefa því mun betri mynd af gróðurfari svæða (sjá einnig 3.1 Grunnstaða kolefnis).
Skrá skal meginjarðvegsgerð eða -gerðir í hverri kortaeiningu og meta hve djúpur jarðvegurinn er, allt að 1 m dýpt. Tilgangurinn er að meta jarðvegsskilyrði og rótfestu fyrir trjáplöntur og líka til að geta gefið grófa mynd af kolefnisforða jarðvegs.
Öll atriði (reitir, línur eða punktar) á kortinu skal tilgreina í kortaskýringum.
Í verkefnalýsingu þarf að taka saman tilgang og helstu markmið verkefnisins, þar á meðal fyrirhugaða tegundasamsetningu skógarins. Ef breyting verður á þessum atriðum, eru þau uppfærð í framvinduskýrslu verkefnisins.
Verkefni skulu nýta sér ÍST 95: Leiðbeiningar um sjálfbæra skógrækt, sem eru aðgengilegar á vef Staðlaráðs Íslands, ásamt ítarefni (sjá einnig 4.1 Áhrif verkefnis á umhverfið og 5.1 Samfélagsábyrgð og sjálfbærni).
Skipuleggjendur verkefnisins þurfa að setja fram áform um viðhald, umhirðu og nýtingu skógarins meðan á verkefninu stendur og til lengri tíma (t.d. grisjun, flatarhögg með tiltekinni lotulengd, skógrækt með samfelldri krónuþekju eða skógrækt með lágmarksaðgerðum). Samræmi þarf að vera á milli þessara áforma og forsendna útreikninga á kolefnisbindingu skógarins (sjá einnig 3.4 Nettókolefnisbinding)